TO KAKO

Chain letter

(απο e-mail)

Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους μου στέλνουν e - mail , γιατί:

1. Σταμάτησα να πίνω Coca Cola, αφού έμαθα ότι χρησιμοποιείται για να καθαρίζουν τους λεκέδες στα WC.

2. Δεν πάω πλέον κινηματογράφο, για να μην κάτσω σε κάθισμα που ίσως να έχει καρφίτσα που φέρει τον ιό του AIDS .

3. Μυρίζω άσχημα, αφού δεν βάζω πλέον αποσμητικό διότι ίσως μου προκαλέσει καρκίνο.

4. Δεν παρκάρω πλέον το αυτοκίνητό μου στα supermarkets, ούτε μετακινούμαι με το μετρό διότι ίσως κάποιος μου δώσει να δοκιμάσω κάποιο άρωμα ή μου βάλει σπρέι, για να με ληστέψει αργότερα.

5. Δεν απαντώ το κινητό μου, διότι ίσως μετά μου πουν να πάρω σε κανένα παράξενο νούμερο και μου έρθει μετά ο λογαριασμός με κλήσεις σε Ουγκάντα, Σιγκαπούρη ή Τόκιο.

6. Δεν πίνω πλέον ποτά από τενεκεδάκι, διότι φοβάμαι ότι ίσως μου προκαλέσουν κάποια ασθένεια.

7. Όταν βγαίνω έξω σε κάποιο κλαμπ, δεν κοιτάζω κανέναν, ακόμα και αν είναι ωραίος, διότι ίσως μετά μου δώσει ναρκωτικά, με πάρει σε κάποιο ξενοδοχείο και μου βγάλει το συκώτι ή άλλο όργανο για να το πουλήσει στη μαύρη αγορά.

8. Κατέθεσα όλες τις οικονομίες μου στον λογαριασμό της Αmy Bruce, που είναι άρρωστη στο νοσοκομείο, 7.000 περίπου φορές. Είναι αξιοθαύμαστο, αυτό το παιδί είναι 8 χρόνων από το 1995!!!

9. Δεν τρώω πια χάμπουργκερ στα Mc Donald's γιατί δεν είναι πραγματικό κρέας.

10. Έγραψα το όνομά μου περίπου 3.000 φορές σε μια λίστα για να σώσω ένα σπάνιο είδος σκίουρου.

11. Έχω μαζέψει περίπου 3.000 χρόνια με καλή τύχη και έχω πεθάνει 67 φορές από τα chain letters που μου έστειλαν.


Υ.Γ. ΑΝ ΔΕΝ ΣΤΕΙΛΕΙΣ ΤΟ ΠΙΟ ΠΑΝΩ Ε-ΜΑΙL ΣΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ 10 ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ ΣΕ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 8.500.000 ΑΤΟΜΑ, ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ ΕΝΑΣ ΜΠΛΕ ΔΕΙΝΟΣΑΥΡΟΣ ΚΑΙ ΘΑ ΦΑΕΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΟΥ ΑΥΡΙΟ ΣΤΙΣ 18:30!!!

Edgar Allan Poe

I looked upon the scene before me - upon the mere house, and the simple landscape features of the domain - upon the bleak walls - upon the vacant eye-like windows - upon a few rank sedges - and upon a few white trunks of decayed trees - with an utter depression of soul which I can compare to no earthly sensation more properly than to the after-dream of the reveller upon opium - the bitter lapse into everyday life - the hideous dropping off of the veil. There was an iciness, a sinking, a sickening of the heart - an unredeemed dreariness of thought which no goading of the imagination could torture into aught of the sublime. What was it - I paused to think - what was it that so unnerved me in the contemplation of the House of Usher?

“The Fall of the House of Usher” (1840)

Τάδε έφη Μαύρος Σκύλος

Πινω αρα υπαρχω

When a man lies

"When a man lies, he murders
  some part of the world.
 These are the pale deaths
which men miscall their lives.
    All this I cannot
 bear to witness any longer
   Cannot the kingdom of
  salvation take me home?"

     - Cliff Burton

John Milton

“Abash'd the Devil stood, And felt how awful goodness is, and saw Virtue in her shape how lovely”

BRAIN OF A GREEK:

Μολις το ελαβα με mail

This is a true incident that happened in New York

A Greek man walked into a bank in New York City one day and asked for the loan officer.

He told the loan officer that he was going to Greece on business for two weeks and needed to borrow $5,000. The bank officer told him that the bank would need some form of security for the loan. The Greek man handed over the keys to a new Ferrari parked on the street in front of the bank. He produced the title and everything checked out.

The loan officer agreed to accept the car as collateral for the loan. The bank's president and its officers all enjoyed a good laugh at the Greek man for using a $250,000 Ferrari as collateral against a $5,000 loan.
An employee of the bank then drove the Ferrari into the bank's underground garage and parked it there.

Two weeks later, the greek returned, repaid the $5,000 and the interest, which came to $15.41.

The loan officer said, "Sir, we are very happy to have had your business, and this transaction has worked out very nicely, but we are a little puzzled.

While you were away, we checked you out and found that you are a multi millionaire. What puzzles us is, why would you bother to borrow "$5,000"


The Greek replied: "Where else in New York City can I park my car for two weeks for only $15.41 and expect it to be there when I return'"

Ah, the brain of the Greek ... This is why Greece is shining.

Rebetiko

Πριν από λίγο ξύπνησα χαρμάνης και βαρύς
δύο τσιγάρα έφκιασα ν αρχίσω από νωρίς
Δύο βαπόρια έκανα με καπνιστά φουγάρα
με πράμα καλαματιανό και 4 τσιγάρα

Ελα και πιες τα ρε ψυχή
ελα πε μου τι έχεις
να μου τα πεις κι ανάποδα
ελεύθερη να τρέχεις

Στην πρώτη μου τη ρουφηξιά έκανα δυο ευχές
να ρθει να πιει στο πλάι μου μια αγάπη από ψες
τσιγάρα να χω πάντοτε και μόνιμη μαστούρα
να σβήνω τις τσιβάνες μου στου κόσμου τη καμπούρα

Στο κάτω-κάτω είναι καλό για όλους!

Ξέρεις που να ρίξεις το λάδι μετά από το μαγείρεμα στο σπίτι;
Ίσως ναι, αλλά πάντα είναι καλό να διαδίδουμε τέτοιου είδους πληροφορίες.
Ακόμα και αν δεν τηγανίζουμε πολύ, όταν το κάνουμε,
ρίχνουμε συνήθως το χρησιμοποιημένο λάδι στο νεροχύτη της κουζίνας.
Αλήθεια?
Αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που μπορούμε να κάνουμε.
Γιατί το κάνουμε?
Γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει κανείς για να μας πει τον σωστό τρόπο.
Γι' αυτό λοιπόν, το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι
να τοποθετούμε το λάδι σε ένα πλαστικό μπουκάλι (νερού, αναψυκτικού),
να το κλείνουμε καλά και να το πετάμε στα κανονικά σκουπίδια.
Και αυτό, γιατί
ΕΝΑ ΛΙΤΡΟ ΛΑΔΙΟΥ ΜΟΛΥΝΕΙ ΣΧΕΔΟΝ
ΕΝΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ ΛΙΤΡΑ ΝΕΡΟΥ,
ποσότητα η οποία είναι ικανή να καλύψει τις ανάγκες σε νερό ενός ατόμου
για 14 χρόνια.
Αν επιλέξεις να προωθήσεις αυτό το μήνυμα στους φίλους σου,
το περιβάλλον θα σε ευγνωμονεί.
Στο κάτω-κάτω είναι καλό για όλους!

Mικρές νοθείες

Ποτέ του δεν κατάφερε να βγει σε μια λιακάδα
Και ζει με ό,τι περίσσεψε από ένα σκάρτο ποίημα
Τα πρωινά σηκώνεται με μια βαριά ζαλάδα
Και λέει πως τον ξύπνησε ένα μεγάλο κύμα.

Κρεμάει τις αφίσες του στα παράθυρά του
Κρύβει το φως μα κρύβει κι όλα τα? άλλα
Γιατί το μόνο που λαχτάρισε ως λάφυρά του
Είναι μια θάλασσα να φτάνει ως τη σκάλα.

Βάζει σημάδια από στυλό πάνω στον τοίχο του
Μετράει το ύψος του που πόντο πόντο χάνει
Μα κάθε βράδυ όταν βγαίνει απ? τον ύπνο του
Στέκεται όρθιος και τρυπάει το ταβάνι

Είναι που ονειρεύεται πως φεύγει για ταξίδια
Πως μπαίνει μέσα σε παλιές φωτογραφίες
Ξέρει αν μπορούσε θα ?κανε μία απ? τα ίδια
Αλλά τι νόημα έχει το όνειρο χωρίς μικρές νοθείες

Νόμιζα πως το είχα χάσει

Το είχα γράψει πριν 3 - 4 χρόνια Νόμιζα πως το είχα χάσει (μα που είναι αυτό το backup;) αλλά βρέθηκε το χειρόγραφο και έτσι το κάνω ένα repost για να μη ξαναχαθει
Σ. Σ. Γραμμένο σε ένα bar μετά από πολλές Amstel


Όταν χαθείς στη μοναξιά τη μιζερια ξορκίσεις
Το αλκοόλ να γίνετε απόλαυση του ονείου
Και ο καπνός θα γίνετε παρέα στο ημίφως
Στον ήχο της ηλεκτρικής θα πάλετε η ψυχή σου
Στην αντανάκλαση σου δεις του πόνου σου τον μάγο
Και οι μυρωδιές της θάλασσας ξυπνήσουν στο μυαλό σου

Η μιζερια θα γίνετε το έρμαιο του ανέμου
Το Όνειρο πραγματικό πέρα απ τη φαντασία
Και το ημίφως θα ναι φως που λάμπει η ψυχή σου
Και η ψυχή σου η τροφή που δίνεις στη ελπίδα
Που ο μάγος με τα ξόρκια του θα την αναπληρώσει
Και ατού μυαλού την ομορφιά θα γεννηθεί ο κόσμος

Τότε και στη ζωή σου θα ναι απλό να γίνεις ορισμός της
Και μ ένα νεύμα θα μπορείς τον πόνο να απαλύνεις
Με μια ματιά στον ουρανό θα βρίσκεις ευτυχία
Με μια λέξη σου θα δεις ν αλλάζει όλος ο κόσμος
Το άγγιγμα σου μαγικό θα κλείνει τις πληγές μας
Και ο δρόμος σου θα γίνετε ροδανθιστος στρωμένος

Τάδε έφη Μαύρος Σκύλος

Ο Έρωτας περνάει από το συκώτι

20 Γραμμές

Πόσο κρατά ένα όνειρο ?

Είναι φορές που θέλω να φωνάξω

Σκέφτομαι τη σκηνή σα ταινία

Να βγω στο δρόμο ένα βράδυ με βροχή,

Πάντα με βροχή πρέπει να είναι,

Να πέσω στα γόνατα

Να ανοίξω διάπλατα τα χέρια μου

Σα να προσπαθώ να αγκαλιάσω τη βροχή

Και να φωνάξω τόσο δυνατά

Που να με ακούσουν τα σύννεφα

Και η βροχή να πέφτει στο στόμα μου

Και να μου δίνει το πιο ερωτικό της φιλί

Σα να προσπαθεί να με παρηγορήσει

Για ένα ακόμα όνειρο, που κάποιος

Ή κάτι, μου το έκλεψε

Και έτσι έμεινα μόνος στο κρεβάτι

Χωρίς βροχή, χωρίς κραυγή

Και με αυτό το όνειρο, ακόμα κλεμμένο

Να μου αφήνει μόνο το χαρτί,

Το στυλό, και το μελάνι

(re-posted)

Final Four

Ναι μεν ...

αλλα ...

Let the best team wins...

11-13/5 ROCK BAZAAR

Και άφες

“και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών”

Tomorrow

Tomorrow, and tomorrow, and tomorrow

Creeps in this petty pace from day to day

To the last syllable of recorded time;

And all our yesterdays have lighted fools

The way to dusty death. Out, out, brief candle!

Life's but a walking shadow, a poor player

That struts and frets his hour upon the stage

And then is heard no more. It is a tale

Told by an idiot, full of sound and fury,

Signifying nothing. - Macbeth

MACBETH - by William Shakespeare

Αλυσίδα

Αυτό το γαλάζιο του ουρανού, είναι το πιο όμορφο ρούχο του ήλιου
Και όταν το φοράει, ξεχύνεται με τις αχτίνες του
στο μπλε τις θάλασσας για να κάνουν τρελό έρωτα
Να χαϊδέψει ο ένας τον άλλον, να ανταλλάξουν τα φιλία τους.
Και τότε μια αλυσίδα κινήσεων αρχίζει να ενεργοποιείτε
Τα ψάρια και οι γλάροι, αρχίζουν έναν αρμονικό χορό μεταξύ τους.
Συνοδεύοντας τον ήλιο και τη θάλασσα στον τρελό χορό του έρωτα τους.
Δεν υπάρχει άρνηση σε αυτό το παιχνίδι Δεν υπάρχει εγωισμός
Υπάρχει μόνο μια αρμονία
Όπως το απαλό αεράκι κουνά τη μοναχική φυλλωσιά στην άκρη του γκρεμού
Έτσι και ο ήλιος κουνά τις αχτίδες του πάνω στο μεταξένιο δέρμα της θάλασσας
Ο χρόνος σαν εύπιστος φρουρός, τους αφήνει να παίξουν λίγο παραπάνω
Μακραίνει τα λεπτά του, μεγαλώνει τη μέρα του, και απολαμβάνει και αυτός το θέαμα
Απολαμβάνει την ηδονή τους, να κινητε ανάμεσα τους.
Όπως το τρένο περνά μπροστά από το γερασμένο δέντρο και μπαίνει στο τούνελ
Και οι καπνοί του ανεβαίνουν ψηλά
Στην αρχή παίρνουν τη μορφή της αγκινάρας
Αλλά τελικά, παίρνουν τη μορφή της καρδιάς

Για μια φορά μόνο

Για μια φορά μόνο
ζωγράφισε έξω απο το χαρτί
Βάλε κι άλια χρώματα,
κόκκινο σαν το πάθος
Πράσινο σαν την ελπίδα,
μπλε σαν την ελευθερία
Για μια φορά και μόνο,
άνοιξε τα ματια σου καλά
Κοίταξε πέρα από εκεί
που δείχνουν τα δάχτυλα της ντροπής
Πέρα από τα νεκρά
σαν τις ελπίδες τους αστέρια
Άνοιξε το στόμα σου,
όχι για να φας τη βλακεία που σε ταΐζουν
Όχι για να φωνάξεις από θλίψη
σαν κύκνος που πεθαίνει
Για να γελάσεις, να μιλήσεις,
να τραγουδήσεις, να αφυπνίσεις
Πέτα στα σκουπίδια
ότι στη αδράνεια σε δένει
Για μια φορά μόνο
χόρεψε τη μοναξιά σου, μη κοιμάσαι
Καλλίτερα μόνος αλλά όρθιος,
παρά ηλίθιος ανάμεσα στη μάζα
Για μια φορά και μόνο πες
"αν όχι τώρα, πότε?"
Δεν υπάρχει η κατάλληλη στιγμή,
η ευκαιρία είναι τώρα
Μάθε τη ζωή απ τη ζωή σου,
άσε τη φωτιά σου να σε κάψει

Τριγυρνώντας μες τις κάμαρες του νου μου

Τριγυρνώντας μες τις κάμαρες του νου μου.
Κάμαρες που είναι χαμένες
στα καρέ του χωροχρόνου της ζωής μου.
Μερικές φορές βρίσκω την άκρη ενός νήματος.
Άλλες φορές επιλέγω να το προσπεράσω,
και άλλες δεν έχω άλλη επιλογή από αυτή.
Και μερικές φορές, μόνο μερικές φορές,
αρχίζω να το ακολουθώ,
και τότε ίσως να αρχίσω να γράφω.
Και ακολουθώντας το νήμα,
αντανακλούν μπροστά μου
τα καρέ που απαρτίζουν τις κάμαρες
στο χωροχρόνο του μυαλού μου.
Κινούμενος στη ρότα που μου χαράζει το νήμα,
ενίοτε βρίσκω κόμπους που με σταματάνε και με παιδεύουν,
και λύνοντας τους εκπαιδεύομαι
και ανακαλύπτω θαμμένες σκέψεις.
Και άλλες φορές τρέχω,
και κάποιες φορές σταματάω.
Ενώ θέλω να το ακολουθήσω κι άλλο,
σταματάω, γιατί όσο και να θέλω να δω τι άλλο υπάρχει,
ίσως και να φοβάμαι.