Saturday, June 22, 2013

Ποίηση και Μουσική

Μέσω της ενασχόλησης μου με τη μουσική, έχω μάθει πολλά πράγματα. Το κάθε ένα έχει την αξία του, μικρή ή μεγάλη. Ένα από τα ποίο σημαντικά κέρδη είναι οι γνώσεις που έχω αποκτήσει, αλλά και η αγάπη που έχω αναπτύξει για την ποίηση.
Η Ελληνική μουσική και οι Έλληνες καλλιτέχνες έχουν ασχοληθεί με μελοποιήσεις Ελλήνων αλλά και ξένων ποιητών  αναδεικνύωντας έτσι αρκετά αριστουργήματα κάνοντάς τα γνωστότερα στο ευρύ κοινό (including me)
Σε αυτό το post ξεχωρίζω κάποια από τα δικά μου προσωπικά αγαπημένα.


Το πρώτο ποίημα που γνώρισα μέσω της μουσικής η "Πρεβεζα" είναι γραμμένο από τον Κώστα Καρυωτάκη. Το 1982, σε μουσική του Γιάννη Γλέζου η "Πρέβεζα" μπαίνει στο νούμερο 10 του δίσκου "Φοβάμαι", ο 3ος δίσκος του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, και η ερμηνεία υπέροχη.




Το 2000 οι Magic De Spell, που έχουν ασχοληθεί με διάφορες διασκευές και μελοποιήσεις, συμπεριλαμβάνουν στον δίσκο "Κόκκινο" ένα ακόμα αγαπημένο ποίημα του Κώστα Καρυωτάκη, το "Gala (Θα γλεντήσω κι εγώ μια νύχτα)". Ποίημα από την πρώτη ποιητική του συλλογή "Ο Πόνος των Ανθρώπων και των Πραγμάτων" που δημοσιεύτηκε το 1919 σε μουσική σύνθεση της ίδιας της μπάντας.



Το τρίτο στη σειρά ποίημα είναι και πάλι του Κώστα Καρυωτάκη. Η "Πολύμνια" από τη συλλογή ¨Νηπενθή" του 1921 κίνησε το ενδιαφέρων στα "Υπόγεια Ρεύματα" οι οποί το "έντυσαν" με μουσική και το παρουσίασαν το 1999 στον δίσκο τους "Εικόνες στα σύννεφα" 



Το επόμενο ποίημα "ανήκει" σε έναν λιγότερα γνωστό ποιητή, τον Γιάννη Σκαρίμπα. Από την ποιητικά συλλογή "Ουλαλούμ" (1936) το ομώνυμο αριστούργημα συγκίνησε αρχικά τον Νικόλα Άσιμο ο οποίος το μελοποίησε και το παρουσίασε το 1987 στον δίσκο "Το Φανάρι του Διογένη". Δέκα χρόνια αργότερα, το 1997, ακούμε το ίδιο ποίημα ελαφρός διασκευασμένο στον δίσκο του Βασίλη Παπακωνσταντίνου "Πες Μου Ένα Ψέμα να Αποκοιμηθώ" Διχάζομαι ανάμεσα στις δυο ερμηνείες. Ιδού και οι δυο.




Ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου όμως, έχει τραγουδήσει και άλλους ποιητές. Ένας πολύ σημαντικός, γενικά αλλά και για την καριέρα του, είναι ο Νίκος Καββαδίας. To 1993 εκδίδεται η ποιητική συλλογή του Καββαδία "Μαραμπού" στην οποία βρίσκουμε πολλά εξαιρετικά ποιήματα του, τα οποία έχουν μελοποιηθεί.  Χωρίς δεύτερη σκέψη έχω ξεχωρίσει το "William George Allum". Σε μια ευφυέστατη μουσική σύνθεση του Θάνου Μικρούτσικου, το έχω ακούσει και το έχω αγαπήσει στον δίσκο "Γραμμές Των Οριζόντων" (1992)



Magic De Spell, και πάλι ! Όπως έχω ξαναγράψει ασχολούνται στην ιστορία της καριέρας τους με διασκευές και μελοποιήσεις. Το 1998 κυκλοφορούν τον δίσκο "Τραμπάλα στις Ταράτσες Ετοιμόρροπων Σπιτιών". Ο τίτλος του δίσκου έρχεται από το συγκλονιστικό ποίημα της Κατερίνας Γώγου "Εμένα οι Φίλοι μου" από το βιβλίο της "3 κλικ αριστερά" και το ακούμε σε μουσική του Νίκου Μαιντά.



"Υπέροχο Τίποτα" είναι το όνομα του δίσκου που ηχογραφήθηκε τον Απρίλιο του 1993. Στο νούμερο 8 του δίσκου, και σε ενορχήστρωση του Γιώργου Καρρά ακούμε τον Γιάννη Αγγελάκα να απαγγέλλει ενα εξαιρετικό ποίημα του Jean Nicolas Arthur Rimbaud. Το "Μια Εποχή Στην Κόλαση" (Une Saison En Enfer) με κέρδισε και με καθήλωσε από την πρώτη στιγμή.


Ο Διονύσης Καψάλης, με αρκετό ¨σκοτάδι" στην ποίηση του, εκδίδει το 1995 την Ποιητική συλλογή "Μέρες Αργίας" . Τα "Διάφανα Κρίνα" στον δίσκο τους "Έγινε η Απώλεια Συνήθεια Μας" κάνουν εξαιρετική δουλειά στη μελοποίηση μέρους του ποιήματος, αποτυπώνοντας απόλυτα στις νότες, κατά τη γνώμη μου, τη θλίψη που αποπνέει, ένα ποίημα που ταιριάζει γάντι στη φωνή και την ερμηνεία του Θάνου Ανεστόπουλου. 



Επιστρέφω στον Νίκο Καββαδία και τα ποιήματα του. Πάλι σε μελοποίηση του Θάνου Μικρούτσικου, αυτή τη φορά από τον δίσκο "Ο Σταυρός του Νότου" (1979).  Το ποίημα "Γυναίκα" , η ερμηνεία μοναδική και κατά την προσωπική μου γνώμη αξεπέραστη από την ιδιαίτερη φωνή του Γιάννη Κούτρα.



Last, but not least αγαπημένο και λατρεμένο, σε ποίηση του "μεγάλου" Νίκου Γκάτσου και σε μουσική του επίσης "μεγάλου" Μάνου Χατζιδάκι, ακούμε από την μελωδική φωνή της Μαρίας Φαραντούρη στον δίσκο "Τα Παράλογα" (1976) το "Ο Εφιάλτης της Περσεφόνης". Δεν έχω λόγια να περιγράψω αυτή την συνάντηση τριών μοναδικών καλλιτεχνών! 

Friday, March 01, 2013

Τέσσερα

Όνειρο που δεν έχασες
          ποτέ να μη θρηνήσεις
Δάκρυ που δε το έκλαψες
          ποτέ να μη ζητήσεις
Πόρτα που δε τη διάβηκες
          ποτέ σου μη την κλείσεις
Κι όσα η ζωή σου χάρισε
          να μη τα χαραμίσεις

Wednesday, February 20, 2013

Τάδε έφη Μαύρος Σκύλος

Το ξύλο, δε βγήκε απ' τον παράδεισο, βγήκε απ' τη δημοκρατία.

Tuesday, February 05, 2013

Τάδε έφη Μαύρος Σκύλος

Η στιγμή είναι πολύτιμη, μα ο χρόνος ανεκτίμητος

Sunday, February 03, 2013

Τα Soundtracks που ξεχωρίζω

Η μουσική, πάντα είχε, και θα έχει, ένα ξεχωριστό ρόλο στη ζωή μου. Αγαπώ τη μουσική και θα μπορούσα να κάθομαι με τις ώρες να ακούω αγαπημένα αλλά και καινούρια τραγούδια. Στο σπίτι, στο δρόμο, στο γραφείο σχεδόν παντού. Τη θεωρώ ένα πολύ σημαντικό συστατικό στη ζωή μου. Έτσι και στις ταινίες που κατά καιρούς βλέπω, δίνω μεγάλη σημασία στο soundtrack τους. Στα τραγούδια και τη μουσική που έχουν επιλέξει οι παραγωγοί να ντύσουν το έργο.
Σε αυτό το post ξεχωρίζω κάποια τραγούδια που έχουν ακουστεί σε ταινίες.
Τα κριτήρια επιλογής είναι τρία:
1. Να μου αρέσει το τραγούδι (doh προφανώς!)
2. Να μου αρέσει η ταινία
3. Να είναι τραγούδι και όχι μουσική που γράφτηκε για την ταινία

Ξεκινάω με την ταινία " π " (pi στα αγγλικά), (1999, Darren Aronofsky) όπου ένας παρανοϊκός μαθηματικός ψάχνει να βρει τον αριθμό-κλειδί με τον οποίο πιστεύει ότι θα μπορεί να ξεκλειδώσει όλα τα μοτίβα του σύμπαντος.
Ασπρόμαυρη φωτογραφία, σκηνοθεσία που σου επιβάλει να βιώσεις την εμμονή του πρωταγωνιστή, σου αφήνει μια αίσθηση ηλεκτροσόκ. Στην ταινία αυτή ξεχωρίζει το τραγούδι "Angel" από τους Massive Attack. Εξαιρετική ταινία, εξαιρετική και η επιλογή της μουσικής εν γένη




Συνεχίζω με τον κατά τη γνώμη μου master των soundtracks, Quentin Tarantino.
Πολύ δύσκολο να ξεχωρίσω μία ταινία, και ένα τραγούδι. Αποφάσισα λοιπόν να ξεχωρίσω από την αγαπημένη μου ταινία του ένα προσωπικά σημαντικό τραγούδι.
Το καλοκαίρι λοιπόν του 1992 βγαίνει στους κινηματογράφους η ταινία " Reservoir Dogs " (1992, Quentin Tarantino) όπου τα μέλη μια συμμορίας , μετά από μια καταστροφική απόπειρα ληστείας, αρχίζουν να υποψιάζονται ότι ανάμεσα τους βρίσκετε ένας αστυνομικός.
Στην αρχή της ταινίας (opening creddits) ο Tarantino μας συστήνει τα μέλη της συμμορίας υπό τον ήχο του " Little Green Bag ", George Baker




Άλλη μια ταινία με γρήγορους ρυθμούς, καταπληκτική μουσική, και  αγαπημένους ηθοποιούς, είναι το " From Dusk Till Dawn " (1996, Robert Rodriguez). Δυο αδέλφια, επαγγελματίες εγκληματίες, προσπαθούν να ξεφύγουν από τους αστυνομικούς (εντάξει μπορεί να σκότωσαν και καναδυό) , και να περάσουν τα σύνορα για το Μεξικό. Βρίσκουν καταφύγιο στο Titty Twister, ένα μπαρ για μηχανόβιους και φορτηγατζήδες. Εκεί συναντούν την Santanico Pandemonium (Salma Hayek) και την απολαμβάνουμε όλοι μαζί να λικνίζετε όσο η μπάντα παίζει το " After Dark " , Tito & Tarantula




Μένοντας στην ίδια δεκαετία, πάμε σε μία ακόμα από τις αγαπημένες μου ταινίες.  " Fear and Loathing in Las Vegas "  (1998, Terry Gilliam). Ένας τρελός δημοσιογράφος και ο φίλος του, ένας ψυχάκιας δικηγόρος ταξιδεύουν στο Las Vegas, με απώτερο σκοπό να καταναλώσουν όσα περισσότερα ναρκωτικά αντέχουν.
Καταπληκτική σκηνοθεσία και εδώ με μοναδικές ερμηνείες και φυσικά μουσικάρα ! Σε ένα από τα πάρτυ ακούμε το " Somebody To Love ", Jefferson Airplane




Η αποκάλυψη έχει γίνει, ο κόσμος έχει σχεδόν καταστραφεί, τα ρομπότ και οι μηχανές έχουν πάρει τον έλεγχο. Λίγοι άνθρωποι έχουν απομείνει να αντισταθούν, να πολεμήσουν, και να πάρουν τη γη πίσω. Για να τα καταφέρουν στέλνουν στο παρελθόν ένα cyborg για να προστατέψει τον αρχηγό τους John Connor. Ο λόγος βέβαια για το " Terminator 2: Judgment Day " (1991, James Cameron). Γρήγορη ταινία με πολύ δράση και με πολύ Arnold. Στη σκηνή της καταδίωξης με τη μηχανή ακούμε το πολύ δυνατό " You Could Be Mine ", Guns N Roses




Συνέχεια  με μια  περίεργη ταινία που δεν είσαι σίγουρος για το τι ακριβώς συναίσθημα σου αφήνει. Σίγουρα ωραία  ταινία, δυνατή και με σκηνοθεσία  που πετυχαίνει αυτό που θέλει. Ο τίτλος της  είναι " Spun " (2002, Jonas Åkerlund) και ξεχωρίζει η αρκετά ενδιαφέρουσα διασκευή του " Number of the Beast ", Djali Zwan (γραμμένο απο τον Steve Harris)




Πάλι πίσω στο χρόνο, και συγκεκριμένα 2 δεκαετίες πίσω συναντάμε τον Marty έναν έφηβο που μετά από ένα ατύχημα ταξιδεύει 30 χρόνια πίσω στο χρόνο και κάνει ότι μπορεί για να επιστρέψει στο παρών προσπαθώντας ταυτόχρονα να σιγουρευτεί ότι οι γονείς του θα γίνουν ζευγάρι. Δεν είναι τόσο περίπλοκο όσο το περιγράφω, αλήθεια! " Back To The Future " (1985, Robert Zemeckis) και τι άλλο βέβαια από τη σκηνή όπου ο Marty McFly Βοηθάει την μπάντα του σχολικού χορού και δίνει στους παρευρισκόμενους μια γεύση από το μέλλον παίζοντας το " Johnny B goode ", Chuck Berry




Επιστρέφουμε σε ποιο κοντινή χρονολογία. " O Brother, Where Art Thou? " (2000, Ethan Coen & Joel Coen). Τρεις κατάδικοι μόλις έχουν αποδράσει από τα κάτεργα και ξεκινάνε για την αναζήτηση ενός κριμένου θησαυρού ενώ ένας ψυχωτικός μπάτσος έχει βάλει σκοπό της ζωής του να τους πιάσει. Άλλη μια έξυπνη ταινία των Coen που προσπαθεί να παραλληλίσει τις συμφορές των καταδίκων με τις συμφορές και τις περιπέτειες του Οδυσσέα. Ο Everett, ο Pete και ο Delmar, στην προσπάθειά τους να βγάλουν κάποια χρήματα, πάνε σε ένα στούντιο , και με τη βοήθεια ενός μαύρου κιθαρίστα ηχογραφούν το " I Am a Man of Constant Sorrow ", Chris Thomas King




Ακόμα ποιο πρόσφατη είναι η ταινία " Pirate Radio " (2009, Richard Curtis). Άλλη μια ωραία ταινία που βλέπετε ευχάριστα και για τη σκηνοθεσία της, και για τους ηθοποιούς - ερμηνείες και φυσικά για τη εξαιρετική της μουσική επένδυση. Ένας παράνομος ραδιοφωνικός σταθμός στημένος μέσα σε ένα πλοίο κάπου στη θάλασσα μεταδίδει ροκ μουσική την εποχή που η κυβέρνηση προσπαθεί μανιωδώς να αποκηρύξει το ροκ εν γένη. Μέσα στα πάρα πολλά εξαιρετικά αλλά και σημαντικά τραγούδια που αναμεταδίδει ο σταθμός, δε δυσκολεύτηκα να ξεχωρίσω το " The Letter ", The Box Tops



Last but not least δε θα μπορούσε να λείπει μια ταινία με ζόμπι από τη λίστα μου. Μένοντας λοιπόν στην ίδια χρονολογία επέλεξα το " Zombieland " (2009, Ruben Fleischer). Ένα ντροπαλός φοιτητής, και ένας κάφρος πιστολάς προσπαθούν να επιβιώσουν σε μια Αμερική που έχει κατακλυστεί από ζόμπι. Same old story αφενός, αλλά η ταινία είναι έξυπνη, γρήγορη, αστεία, και παίζει ο Woody Harrelson (thumbs up!!). Στα opening creddits ακούμε με headbanging το " For Whom the Bell Tolls ", Metallica
(ΠΡΟΣΟΧΉ! αν δεν αντέχετε τα αίματα μη δείτε το video)






Wednesday, November 21, 2012

9 Διασκευές

Οι διασκευές μουσικών κομματιών είναι μια τακτική που έχουν ακολουθήσει κατά καιρούς  ουκ ολίγα γνωστά και μη συγκροτήματα. Άλλες φορές με επιτυχία, και άλλες όχι, τραγούδια που έχουμε συνηθίσει, και έχουμε συνδυάσει, να ακούμε με ένα συγκεκριμένο μουσικό μοτίβο "εμφανίζονται" ξανά στο προσκήνιο περίπου αλλιώς. Δημιουργώντας πολλούς εχθρούς, αλλά και σύμμαχους, η διασκευή έχει γίνει εδώ και πολλά χρόνια αναπόσπαστο μέρος της παγκόσμιας μουσικής.
Από αυτό το "ρεύμα" δε θα μπορούσε να απουσιάσει και η ελληνική σκηνή.
Σε αυτό το post έχω ξεχωρίσει μια πολύ συγκεκριμένη, αλλά και ιδιάζουσα κατηγορία.
Και επειδή το rock δε φοράει παρωπίδες, σας παρουσιάζω μια μικρή συλλογή από γνωστά και αγαπημένα λαϊκά τραγούδια διασκευασμένα με rock διάθεση.


Οι Magic de Spell, έχουν κάνει πολλές διασκευές και μελοποιήσεις.
Το 1993 κυκλοφορούν το πρώτο ελληνόφωνο album τους με τίτλο "Διακοπές Στο Sarajevo" και ιδιαίτερη αίσθηση κάνει το τραγούδι του Γιώργου Ζαμπέτα "Ο Μαθητής"



Δυο χρόνια αργότερα, το 1995, κυκλοφορούν τον δίσκο "Νίψον Ανομήματα Μη Μόναν Όψιν". Στο νούμερο 6 του δίσκου συναντάμε το "Πότε Βούδας, πότε Κούδας" σε στίχο του αξέχαστου Μανώλη Ρασούλη



Τον μοναδικό Γιώργο Ζαμπέτα, και ένα από τα αγαπημένα τραγούδια του επέλεξε να συμπεριλάβει στον δίσκο "Πες μου ένα ψέμα ν’ αποκοιμηθώ" ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου
τραγουδώντας με την μελωδική του φωνή το "Μάλιστα Κύριε"



Σε στίχους του Μιχάλη Γαβριηλίδη, και στην πρώτη εκτέλεση τον Χριστάκη, το "Ελεύθερο πουλί" ακούγετε μέχρι και τις μέρες μας απο όλες τις γενιές. Αυτό το τραγούδι επέλεξε να διασκευάσει ο Σταύρος Νταντούς με διάθεση reggae



Το reggae συγκρότημα Locomondo, απο τον πρώτο κιόλας δίσκο, έδειξε όχι μόνο ταλέντο, αλλά και τάση προς την επιτυχία. Έτσι δε, μόνο επιτυχία θα μπορούσε να σημειώσει η επιλογή τους να διασκευάσουν, στον δεύτερο δίσκο τους "12 Μέρες στη Jamaica" το τραγούδι που το 1935 έγραψε και ηχογράφησε o Μάρκος Βαμβακάρη.



Το 1975 κυκλοφορεί ο δίσκος "Υπάρχω". Ίσως, ο πιο γνωστός, τίτλος δίσκου του Καζαντζίδη. Σε αυτόν τον δίσκο τον ακούμε να τραγουδάει, σε στίχους του Πυθαγόρα το "Κάτω απ΄ το πουκάμισό μου".  Το 2005 ο Νίκος Πορτοκάλογλου, κυκλοφορεί το "Πάμε άλλη μια φορά" με ζωντανές ηχογραφήσεις  και διασκευάζει rock το "Πουκάμισο"



Στον δίσκο "Υπάρχω", όμως, και στο νούμερο 2 ακούμε ένα από τα ποιο αναγνωρίσιμα τραγούδια του Στέλιου, το ομώνυμο Ϋπάρχω". Προσωπικά πιστεύω πως η διασκευή που έχει κάνει ο Δημήτρης Πουλικάκος σε αυτό το τραγούδι είναι συγκλονιστική !!



Η παραπάνω διασκευή ακούγετε στην ταινία του Νίκου Ζερβού "Ο Δράκουλας των Εξαρχείων".
Ο τρελός επιστήμονας Βίκτωρ Παπαδόπουλος, που ζει στα Εξάρχεια, έχει βάλει σκοπό να δημιουργήσει την καλλίτερη ροκ μπάντα όλων των εποχών. Κλέβει έτσι μέλη από διάσημους και ταλαντούχους μεγάλους μουσικούς και ως άλλος Frankenstein είναι έτοιμος να τελειοποιήσει το πείραμά του. Ένα λάθος όμως της τελευταίας στιγμής ενός εκ των βοηθών του, που την ώρα της "δημιουργίας" ακούει ... Μάκη Χριστοδουλόπουλο ... φέρνει τα πάν,ω κάτω, και ένα αποτέλεσμα τόσο απολαυστικό, όσο και ο Τζίμης Πανούσης.



Τον Δεκέμβρη του 2003 ο πολυτάλαντος Γιάννης Ζουγανέλης κυκλοφωρεί τον δίσκο "Γιάννης Ζουγανέλης" και στο νούμερο 13 διασκευάζει το "Ήσουνα τι ήσουνα" (Παξιμαδοκλέφτρα). Φοβερός!



Wednesday, September 12, 2012

Ευχες

Να'ναι τα ποτήρια μας πάντα γεμάτα
Να'ναι τ' όνειρά πάντα φευγάτα
Να'ναι οι ανάσες μας πάντα καυτές
Nα ναι οι αγκαλιές μας πάντα ανοιχτές
Nα ναι τα χίλει μας παντα υγρά
Τα δάκρυα αληθινά

Να'ναι τα λουλούδια μας πάντα ανθισμένα
Και τα τσιγάρα μας πάντα αναμμένα
Να τραγουδάμε μες τα σκοτάδια
Να δίνουμε απλόχερα τα χάδια
Οι εκδρομές να τελειώνουν αργά
Τα γέλια αληθινά

Να'ναι τα βιβλία μας τσαλακωμένα
Και τα κρεβάτια μας πάντα ιδρωμένα
Να'ναι οι καρδιές μας πάντα ζεστές
Κι οι αναμνήσεις μας όλες γλυκές
Να παίζουμε παντα σαν τα παιδιά
Με μάτια καθαρά

Sunday, May 13, 2012

Τα μάτια

Τα μάτια θα πρέπει να είναι η άνοιξη και ο ήλιος όταν γελάνε, το φθινόπωρο και η βροχή όταν κλαίνε,να είναι ο χειμώνας και το κρύο όταν δε σε κοιτάνε, το καλοκαίρι όταν σ'αγαπάνε !

Thursday, May 10, 2012

Τάδε έφη Μαύρος Σκύλος

Το τσίπουρο με χόρτασε, και το ψωμί σου φάτο

Monday, October 17, 2011

Τάδε έφη Μαύρος Σκύλος

Λένε ότι ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός. Αν συνεχίζεις όμως να κάνεις τα ίδια λάθη, τότε μη περιμένεις ο χρόνος να γιατρέψει τίποτα.

Thursday, October 06, 2011

Δρόμος

Και καθώς είσαι στο δρόμο, άλλη επιλογή δεν έχεις παρά να προχωρήσεις μπροστά.
Και καλλίτερα τα βήματα που κάνεις σωστά να τα μετράς.
Και το παραπάτημα μη το φοβάσαι γιατί μόνο μπροστά μπορείς να πας.
Και ο μόνος λόγος για να πέσεις είναι για να μάθεις να σηκώνεσαι.
Και μη ξεχνάς πίσω να κοιτάς .
Γιατί ο δρόμος πίσω σου πάντα θα καίγεται.
Και πάντα θα σου θυμίζει, πως μόνο μπροστά μπορείς να πας.

Tuesday, October 04, 2011

Monday, September 19, 2011

Μπάσο

Σήμερα ξανάπιασα το μπάσο μου μετά από πολύ καιρό. Χάρηκα πάρα πολύ!!! Κατάφερα να παίξω το "In the death car" και το "Sunshine of your love" αλλά πολύ γρήγορα πόνεσαν τα δάχτυλά μου. Πρέπει να αρχίσω πάλι να παίζω συστηματικά

Monday, September 12, 2011

Τάδε έφη Μαύρος Σκύλος

Dodging is ability. Avoiding is politics. Ignoring is cowardness.

Friday, September 02, 2011

Τα ζεϊμπέκικα που απολαμβάνω να χορεύω

Ας αρχίσουμε με τον δάσκαλο Τσιτσάνη



Η συνέχεια με τον "μπαμπά"



Ο μεγάλος Στράτος



Μητροπάνος , respect !



Ο sir Gregory



Μανώλης Αγγελόπουλος, Η Διπρόσωπη



Και, last, but not least, Σταμάτης






Thursday, August 25, 2011

Τάδε έφη Μαύρος Σκύλος

Η ζωή είναι φτιαγμένη για να μαθαίνεις να αποχωρίζεσαι

Thursday, August 18, 2011

Παυλος Σιδηροπουλος - Clown




I'm sittin' by the river
I'm feelin' cold 'n' iced
you never said you leave me
but I saw it in your eyes

The night ain't no more friendly,
the clounds spinnin' around
my soul, so cold and rainy,
my hearts bits falling down

But I'll be sailin'
good by wavin'
to me the clown

I had some love to spend for
you took it all away
your mouth never realy asked
but you had your own way and now

I'm sittin' here wonderin'
how feelings fade around us
how suddenly it seems to forgot
the dreams you said you found.

But I'll be sailin'
good by wavin'
to me the clown


Sunday, July 31, 2011

Συμφωνία αρ. 1

Ύστερα είδαμε πως δεν ήτανε πρόσωπα
μα οι σιωπηλές χειρονομίες του ηλιοβασιλέματος…
σαν ένας θεός που τον ξέχασαν κι από το βάθος του χρόνου
καλούσε βοήθεια.

O ουρανός αμίλητος και σταχτύς
το ίδιο αδιάφορος και για τους νικητές και για τους νικημένους.
Eίδες ποτέ σου μες στα μάτια των νικημένων στρατιώτων
την πικρή θέληση να ζήσουν!

Η δυστυχία σε κάνει πάντα να αναβάλεις – έφυγε η ζωή.
οι φίλοι είχαν χαθεί
κι οι εχθροί ήταν μικρόψυχοι για να μπορείς να τρέφεσαι απ’ το μίσος σου…

…και τα μάτια σου βουρκώνουν, θαμπωμένα ξαφνικά
απο τους παλιούς λησμονημένους θεούς και τις παντοδύναμες
παιδικές ευπιστίες…

Πάνω στα υγρά τσαλακωμένα σεντόνια μαραίνονταν το γέλιο
των αγέννητων παιδιών…
και σμίγουν και χωρίζουν οι άνθρωποι
και δεν παίρνει τίποτα ο ένας απ’ τον άλλον.

Γιατί ο έρωτας είναι ο πιο δύσκολος δρόμος να γνωριστούν.

Γιατί οι άνθρωποι, σύντροφε, ζουν απο τη στιγμή
που βρίσκουν μια θέση
στη ζωή των άλλων.

Kαι τότε κατάλαβες γιατί οι απελπισμένοι
γίνονται οι πιό καλοί επαναστάτες.

Και μένουμε ανυπεράσπιστοι ξαφνικά, σαν ένα νικητή
μπροστά στο θάνατο
ή ένα νικημένον αντίκρυ στην αιωνιότητα…

Mεγάλες λέξεις δε λέγαν πια τίποτα και τις πετούσαν στους
οχετούς.

Α, εσύ δεν είδες ποτέ το ίδιο το χέρι σου να σε σημαδεύει αλύπητα
απ’ το βάθος των περασμένων.

…Θέ μου πόσο ήταν όμορφη
σαν ένα φωτισμένο δέντρο μια παλιά νύχτα των Xριστουγέννων…

Συχώρα με, αγάπη μου, που ζούσα πριν να σε γνωρίσω.

Μισώ τα μάτια μου που πια δεν καθρεφτίζουν τό χαμόγελό σου…

Η πλατεία θα μείνει έρημη
σα μια ζωή που όλα τάδωσε, κι όταν ζήτησε κι αυτή
λίγη επιείκεια
της την αρνήθηκαν.

Χωρίς όνειρα να μας ξεγελάσουνε και δίχως φίλους πιά
να μας προδώσουν…

Γιατί οι άνθρωποι υπάρχουν απ’ τη στιγμή που βρίσκουνε
μια θέση
στη ζωή των άλλων.
Ή
ένα θάνατο
για τη ζωή των άλλων…


Τάσος Λειβαδίτης





Thursday, July 21, 2011

Τάδε έφη Μαύρος Σκύλος

Όποιος δεν αγαπά αυτά που έχει, δε θα αγαπήσει ποτέ ό,τι κερδίσει

Tuesday, July 19, 2011

Μάθε να 'αγαπάς το φτυάρι σου.

Πόσο ωραίο θα ήταν ένα άσχημο όνειρο

Η ίσως ένα ψέμα

Καλοστημένο στην πλοκή, μα και το θέμα

Δε θα 'ταν τώρα η ανάγκη λύση

Και εγώ απλά δε θέλω

Δε θέλω να νοιώθω

Δε θέλω να αισθάνομαι

Δε θέλω να....

...πονάω

Και έτσι, κάνω αυτό στο οποίο είμαι καλλίτερος

Παίρνω το αγαπημένο μου φτυάρι

Τίποτα δε θα μου γλυτώσει τώρα, θα το δεις

Όλα στο λάκκο θα τα θάψω ζωντανά

Ω, ναι σε αυτό είμαι καλός!

Αγνά και βρώμικα, όλα στο λάκκο

Γέλια και δάκρυα, όλα στο λάκκο

Αγκαλιά? Σπρώξιμο? Στο λάκκο.

Και αν κάποτε ξυπνήσουν ?

Τότε θα είμαι δυνατός

Γιατί έτσι έχω μάθει

Να αγαπώ το φτυάρι μου

Και να ΄μαι δυνατός




Friday, July 08, 2011

Friday, June 17, 2011

The problem with the world

"The problem with the world is that everyone is a few drinks behind". - Humphrey Bogart

Tuesday, April 19, 2011

Τάδε έφη Μαύρος Σκύλος

Η ελπίδα, όπως και η εκδίκηση, μπορεί να γίνει ο χειρότερος σύμβουλος

Tuesday, February 15, 2011

Τάδε έφη Μαύρος Σκύλος

Να μην περιμένεις τίποτα περισσότερο από το απροσδόκητο

Sunday, December 05, 2010

Monday, October 18, 2010

Ταδε εφη Μαύρος Σκύλος

Μερικές φορές, είναι χειρότερα να βλέπεις το δάσος μα να μη βλέπεις το δέντρο ...

Friday, October 01, 2010

Dead Man

The ancient tradition that the world will be consumed in fire at the end of six thousand years is true;
As I have heard from hell.
The whole creation will be consumed, and appear infinite and holy, where as it now seems finite and corrupt.
This will come to pass by an improvement of sensual enjoyment.
If the doors of perception were cleansed, everything would appear to man as it is, infinit.

Monday, July 26, 2010

Wednesday, July 21, 2010

Sunday, June 20, 2010

ΠΑΡΑΜΥΘΑΚΙ

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας άνθρωπος που είχε φτερά.

Μα τα φτερά, όμορφα και μεγάλα που τον στόλιζαν, ήταν κέρινα.

Και με τα κέρινα φτερά πετούσε πάντα χαμηλά.

Γιατί έψαχνε στη γη να βρει όμορφο δένδρο για να κάτσει.

Μια μέρα κοίταξε ψηλά, πέρα από του ουρανού την ομορφιά.

Και τότε είδε μαγική μορφή, απρόσιτη, μα πιότερο απ’όλα ποθητή

Μαγεύτηκε και ξέχασε τα κέρινα φτερά, πετώντας έφυγε.

Μα η μορφή ψηλά εκεί στον ήλιο ήταν δίπλα.

Και βλέποντας τον φτερωτό όμορφο, τον θέλησε δίπλα της

Τα κέρινα φτερά του είδε και μακριά του φώναξε να μείνει.

Γιατί κακό ανάξιο γι’αυτόν θα πάθει στη φλόγα και την ομορφιά κοντά.

Τον μάγεψε όμως πιο βαθιά απ’τα όρια του φόβου.

Και πιο ψηλά υψώθηκε κουνώντας τα φτερά του.

Στη αγκαλιά της να χαθεί απέλπιδα ζητώντας.

Και ο ήλιος έκαιγε πολύ, έλιωνε τα φτερά του.

Να μην αγγίξει τ’ονειρο της μοίρας του γραμμένο.

Να πέφτει τώρα βρέθηκε στα έγκατα του πόνου.

Σπαράζοντας το θρήνο του, αστράφτει η κραυγή του.

Όχι γιατί θα έπεφτε σ’απηθμενο φαράγγι.

Αλλά γιατί δεν άγγιξε ποτέ του τη μορφή της.

Μα η πτώση ήταν ατέλειωτη, κρατούσε πολύ χρόνο.

Και η αγάπη μέσα του γεννούσε την ελπίδα που δύναμη του έδινε ξανά για να πετάξει.

Τα δυο φτερά μεγάλωσαν καινούρια έγιναν πάλι.

Και έτσι ξαναπέταξε ψηλά κοντά στον ήλιο.

Εκεί που ήταν η μορφή για να την αγαπήσει.

Να ξαναπέσει να χαθεί και να ξαναπετάξει.

Μέχρι ο ήλιος να χαθεί ή η μορφή να φύγει για να μπορέσει να τη βρει, αλλιώς για να πεθάνει.

Monday, May 03, 2010

Saturday, April 17, 2010

Wednesday, February 10, 2010

Mαύρο καρναβάλι

Κι εσείς των πόθων μου ονειρώξεις
ανώμαλες και παιδικές, ορδές αγρίων ιαχές
ανείπωτες ατέρμονες διαχύσεις
γυμνά κορμιά και όνειρά σα γλώσσα κοφτερά
Πνιγείτε επιτέλους στα ποτισμένα με αλκοόλη δάκρυα
και μέθυσοι ελάτε, στο πλάι μου και πάλι
φαντάσματα ντυμένοι, χορός σε μαύρο καρναβάλι

Monday, January 25, 2010

Αφιερωμένο σε όσους γεννήθηκαν πριν το 1985

H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε. Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή.

Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί. Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές
γωνίες. Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαιδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση. Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους» Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο
ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε.

Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι.

Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα. Χάσαμε χιλιάδες μπάλλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν. Θεέ μου!

Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;

Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι. Τι φρίκη!

Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντιηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα για να τους βάλουμε χέρι, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ) : D : P

Friday, October 30, 2009

Τί είπε ρε ο άνθωπος ??!!!??!!!

Το σύστημα του αιώνα κάνει "μπέκε, μπέκε"............

Friday, September 18, 2009

Thursday, August 20, 2009

ΠΟΛΥΜΝΙΑ

ΠΟΛΥΜΝΙΑ

Ψεύτικα αισθήματα
ψεύτη του κόσμου!
Μα το παράξενο
φως του έρωτός μου
φέγγει στου σκοτεινού
δρόμου την άκρη:
Με το παράπονο
και με το δάκρυ,
κόρη χλωμόθωρη
μαυροντυμένη.
Κι είναι σαν αίνιγμα,
και περιμένει.
Λάμπει το βλέμμα της
απ' την ασθένεια.
Σάμπως να λιώνουνε
χέρια κερένια.
Στ' άσαρκα μάγουλα
πως έχει μείνει
πίκρα το νόημα
γέλιου που σβήνει!
Είναι το αξήγητο
το μικροστόμα
δίχως το μίλημα,
δίχως το χρώμα.
Κάποια μεσάνυχτα
θα σε αγαπήσω,
Μούσα. Τα μάτια σου
θαν τα φιλήσω,
να 'βρω γυρεύοντας
μες στα νερά τους
τα χρυσονείρατα
και τους θανάτους,
και τη βασίλισσα
λέξη του κόσμου,
και το παράξενο
φως του έρωτός μου


Κωνσταντίνος Καρυωτάκης

Thursday, May 14, 2009

Αγνοώ

Αγνοώ το πως με βλέπει ο κόσμος, αλλά στον εαυτό μου φαίνομαι σαν να μην ήμουν τίποτα άλλο από ένα αγοράκι που παίζει στην ακρογιαλιά και κατά καιρούς ανακαλύπτει μια γυαλιστερή πέτρα ή ένα όστρακο πιο όμορφο από τα συνηθισμένα, ενώ ο μεγάλος ωκεανός της αλήθειας απλώνεται μπροστά μου χωρίς να το γνωρίζω

Ι. Νεύτων

Sunday, May 03, 2009

5 ΑΣΤΕΡΩΝ

Ομάδα 5 (πέντε) αστέρων

Thursday, April 30, 2009

Barca !!!

Βρισκόμαστε στο 2009 μ.Χ. Ολη η Ευρώπη βρίσκεται υπό την κυριότητα της Αγγλικής Αυτοκρατορίας. Ολη είπα; Οχι και όλη. Κάπου εκεί στον καταλονικό Νότο, υπάρχει μια μικρή ομάδα η οποία αντιστέκεται, και θα αντιστέκεται για πολύ καιρό στους εισβολείς. Ναι, καλά καταλάβατε, η μικρή ομάδα είναι αυτή των φίλων μας Puyol, Eto’o, Messi, Henry, και λοιπών, οι οποίοι για ακόμη μία φορά μεταφέρονται στις οθόνες των τηλεοράσεων μας και είναι πανέτοιμοι να νικήσουν τον Αγγλικό ζυγό και να κατακτήσουν το Champions League.

Sunday, April 12, 2009

Tάδε έφη Μαύρος Σκύλος

Ποτέ μην κάνεις σήμερα κάτι που μπορείς να αναβάλλεις για αύριο

Tuesday, March 17, 2009

Αναρωτιέμαι

Αναρωτιέμαι αν είμαι τρελός. Καταλήγω στο συμπέρασμα ότι είμαι διαφορετικός. Κι αυτό είναι κάτι πολύ σημαντικό απ' όποια μεριά κι αν το κοιτάξεις

Saturday, March 14, 2009

Γιο Χο Χο

Μ'ένα μπουκάλι ρούμι

Monday, March 09, 2009

Ένεκα της ημέρας

Χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία.
Παίξε στον άνεμο τη γλώσσα σου και πέρνα
Αλλού σε λέγανε Γιουδήθ, εδώ Μαρία
Το φίδι σκίζεται στο βράχο με τη σμέρνα.

Από παιδί βιαζόμουνα μα τώρα πάω καλιά μου.
Μια τσιμινιέρα με όρισε στον κόσμο και σφυρίζει.
Το χέρι σου, που χάιδεψε τα λιγοστά μαλλιά μου,
για μια στιγμή αν με λύγισε σήμερα δε με ορίζει.

Το μετζαρόλι ράγισε και το τεσσαροχάλι.
Την τάβλα πάρε, τζόβενο, να ξαναπάμε αρόδο.
Ποιος σκύλας γιος μας μούτζωσε κι έχουμε τέτοιο χάλι,
που γέροι και μικρά παιδιά μας πήραν στο κορόιδο;

Βαμμένη. Να σε φέγγει κόκκινο φανάρι.
Γιομάτη φύκια και ροδάνθη αμφίβια Μοίρα.
Καβάλαγες ασέλωτο με δίχως χαλινάρι,
πρώτη φορά σε μια σπηλιά στην Αλταμίρα

Σαλτάρει ο γλάρος το δελφίνι να στραβώσει.
Τι με κοιτάς; Θα σου θυμίσω εγώ πού μ' είδες;
Στην άμμο πάνω σ' είχα ανάστροφα ζαβώσει
τη νύχτα που θεμέλιωναν τις Πυραμίδες

Το τείχος περπατήσαμε μαζί το Σινικό.
Κοντά σου ναύτες απ' την Ουρ πρωτόσκαρο εβιδώναν.
Ανάμεσα σε ολόγυμνα σπαθιά στο Γρανικό
έχυνες λάδι στις βαθιές πληγές του Μακεδόνα.

Βαμμένη. Να σε φέγγει φως αρρωστημένο.
Διψάς χρυσάφι. Πάρε, ψάξε, μέτρα.
Εδώ κοντά σου χρόνια ασάλευτος να μένω
ως να μου γίνεις, Μοίρα, Θάνατος και Πέτρα

Say it loud...

Say it loud i'm black (dog) and i'm proud

Sunday, March 01, 2009

Πάλι απόψε

Πάλι απόψε στην αλκοόλη
θ'απλώσω χέρι να πιαστώ,
ένας πνιγμένος απ'την πόλη
στον πανικό μου ψάχνω κάτι να σωθώ.
Γουλιά με τη γουλιά από τον πάτο μου
στην επιφάνεια της λήθης να χαθώ,
σαν οξυγόνο η παραίσθηση
με βγάζει τώρα λίγο λίγο απ'το βυθό.
Σαν ένα αδειανό μπουκάλι
σα κάποια σκέψη θλιβερή,
σαν του τρελού την παραζάλη
θα με ξεβράσει ένα κύμα στην ακτή.
Κι ως ναυαγός σ'ερημονησι
όπου φυτρώνει μόνο αμπέλι και καπνός,
εταίρα γη θα με μυήσει
στην απουσία μου να γίνω κληρικός.
Στο μεθυσμένο όνειρο μου
θα ρίξω άγκυρα απ'τη ζωή μου να πνιγώ,
στην προδομένη την καρδιά μου
πάλι κι-απόψε παραμύθι θε να πω.
Μα στις αγάπης το ναδίρ μου
ήρθες εσυ με το φιλί σου σαν ζωή,
στης παραζάλης τ'όνειρο μου
είσαι το τέλος είσαι της γένεσης αρχή

Monday, February 23, 2009

Και στο τελος κερδιζουν οι Γερμανοι...

Μπάσκετ είναι ενα αθλημα όπου 10 τύποι κυνηγάνε μια πορτοκαλί μπάλα και στο τέλος κερδίζει ο Παναθηναικός

Tuesday, February 10, 2009

Saturday, February 07, 2009

Όλα τα λεφτά ....

Όλα τα λεφτά λουλούδια

Friday, February 06, 2009

Friday, January 30, 2009

Για όλα φταίνε....

Για όλα φταίνε τα ψιψιψίνια με τα κοκοψόψαρα

Wednesday, December 03, 2008

Oloi mazi

και στο χωριό να ουρλιάζουνε την νύχτα εφτά σκυλιά

Thursday, October 09, 2008

Iστορία

Ακούστε με πως έγινε και φτάσαμε ως εδώ

Αυτό που θα σας πω δεν ειν’ωραία ιστορία

Δε θα’χει οδηγό του την πουτάνα την αιδώ

Και στο μυαλό δε ακουστεί μεγάλη ιστορία

Δεν είμαστε τα ζώα που νομίζουνε αυτοί

Δεν είμαστε αναίσθητοι πιονάκια τελειωμένα

Μόνο ποντάραμε πολλά στην ελπίδα σα τυφλοί

Και τα όνειρα μας είδαμε ανέλπιδα χαμένα

Μα θα σου πω τώρα ένα μεγάλο μυστικό

Που σ’αλλους σα και μας τώρα θέλω να μοιράσεις

Τα όνειρα μας είναι ένα όπλο μαγικό

Που μ’αυτό ότι σου αξίζει θα αδράξεις

Tuesday, September 23, 2008

Μια νύχτα


Μια νύχτα μόνο

Κάτω από δάκρυα αρμυρά στα μάτια ξεραμένα

Μια νύχτα μόνο

Μες σε μια μέθη απλά λυτρωτική σ’ένα μπουκάλι vodka

Μια νύχτα θέλω

Εγώ με τα τσιγάρα μου

Τα πρόστυχα όνειρά μου

Τις ενοχές, τα θέλω μου

Κι όλα τα ψέματά μου

Μια νύχτα μόνο

Να ομολογήσω στο διπλό μου εαυτό ό,τι με αρρωσταίνει

Μια νύχτα μόνο

Ένα καθρέφτη να κοιτώ και να ζητώ ένα ακόμα ψέμα

Μια νύχτα θέλω

Το μήλο της αλήθειας να γευτώ

Να λιώσω, να πνιγώ μες τον καπνό

Να αδειάσω της ψυχής μου τα μπουκάλια

Να βουτήξω στης σκληρής αλήθειας τα κανάλια

Να βγω από τις στάχτες μου σα μύθος

Και στη ζωή μου βασιλιάς να γίνω … ίσως

Μια νύχτα μόνο

Μια νύχτα θέλω

Friday, August 29, 2008

One Way ... or ... The Other Way

One way ...

...or...


The Other Way





Tuesday, August 19, 2008

Oh, you don't know The Man ?

Well, he's everywhere.

In the White House, down the hall.

And The Man ruined the ozone, and he's burning down the Amazon,

and he kidnapped Shamu and put her in a chlorine tank.

There used to be a way to stick it to The Man. It was called rock 'n' roll.

But guess what. Oh, no.

The Man ruined that too with a little thing called MTV !!!

Saturday, August 16, 2008

Thursday, August 14, 2008

Ο ύμνος των μαύρων σκυλιών

Στα ξενύχτια λέμε ναι,
και στις τρέλες λέμε ναι
Στα μεθύσια λέμε ναι,
στα κορίτσια λέμε ναι
Στους απέξω λέμε ναι,
στους εντάξει λέμε ναι

Όχι λέμε στις κότες,
όχι και στους ξενέρωτους
Όχι λέμε στις κότες,
όχι στους κυριλέ

Στους δικούς μας λέμε ναι,
και στους ξύπνιους λέμε ναι
Στους μουσάτους λέμε ναι,
στους φευγάτους λέμε ναι
Στα μπαράκια λέμε ναι,
στα παπάκια λέμε ναι

Όχι στους τεχνοκράτες,
όχι και στις κυρίες τους
Όχι στους τεχνοκράτες,
όχι στους λογικούς

Στη τρέλα, ναι, στα πάρτι, ναι
Στη δράση, ναι, στη βράση, ναι
Στη σάμπα, ναι, στο τσάμπα, ναι
Στη ρέγγε, ναι, στη ντίσκο, ναι
Στους μαύρους, ναι, στους γαύρους, ναι
Στους αναλφάβητους, ναι

Στους φαντάρους λέμε ναι,
και στους γύφτους λέμε ναι
Στους μαλλιάδες λέμε ναι,
στους ροκάδες λέμε ναι
Στα μαγκάκια λέμε ναι,
στα πρεζάκια λέμε ναι

Όχι λέμε στην πρέζα,
όχι και στην εξάρτηση
Όχι λέμε στην πρέζα,
όχι στα σκληρά

Στα ωραία λέμε ναι,
και στα κόλπα λέμε ναι
Στα μυστήρια λέμε ναι,
και στις φάσεις λέμε ναι
Στα ουίσκια λέμε ναι,
στα τσιγάρα λέμε ναι

Όχι στην ηρωίνη,
όχι σ' αυτό το διάολο
Όχι στην κοκαίνη,
όχι στα σκληρά

Στην άπλα, ναι, στην ξάπλα, ναι
Στις βάρκες, ναι, στις τσάρκες, ναι
Στους φίλους, ναι, στις πλάκες, ναι
Στους σκύλους, ναι, στις γάτες, ναι
Στους Mήτσους, ναι, στους Kιτσους,
ναι
Στην αντισύλληψη, ναι

Στα κοκτέιλς λέμε ναι,
και στα κόμικς λέμε ναι
Στις μπανάνες λέμε ναι,
στις κουκλάρες λέμε ναι
Στις πισίνες λέμε ναι,
στις αιώρες λέμε ναι

Όχι λέμε στους βλάκες,
όχι γαμώ τους άσχετους
Όχι λέμε στους βλάκες,
όχι στους χαζούς

Στα τσακάλια λέμε ναι,
και στους έτσι λέμε ναι
Στους τζαζίστες λέμε ναι,
στους μπλουζίστες λέμε ναι
Στις ζηλιάρες λέμε ναι,
στις τρελιάρες λέμε ναι

Όχι παιδιά στις ψόφιες,
όχι και στους κρυόκωλους
Όχι παιδιά στις ψόφιες,
όχι στους σοβαρούς

Όχι παιδιά στις ψόφιες,
όχι και στους κρυόκωλους
Όχι παιδιά στις ψόφιες,
όχι στους σοβαρούς

ΝΑΙ!!!

Wednesday, August 06, 2008

Once upon the time

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ενα κατσικάκι .....

Tuesday, July 29, 2008

GALA

Κι ως θα σας λέω για κάτι ωραίο κι αβρό
που σκυθρωποί το τριγυρίζουν πόθοι,
τη λέξη τη λυπητερή θα βρω
που ακόμα δεν ειπώθη.

Μαυροντυμένοι απόψε, φίλοι ωχροί,
ελάτε στο δικό μου περιβόλι,
μ' έναν παλμό το βράδυ το βαρύ
για ναν το ζήσουμ' όλοι.


"Θα γλεντήσω κι εγώ μια νύχτα"
Κώστας Καρυωτάκης

Thursday, July 10, 2008

Dance...

Και ο γεροTroll θα χορέψει Rock n' Troll......


Monday, March 03, 2008

Gitar

Ta Spaei apo kathe apopsi !!!!








PETER NALITCH GUITAR LYRICS


I've never been lonely
cause... me is so cool
Baby you have a possibility
play it with me


I've never been clever
because need it never
Baby you have a possibility
play it with me


Guitar, guitar, guitar, guitar,
Come to my Boudoir
Baby you have a possibility
play it with me


Guitar, guitar, guitar, guitar,
Jump to my Yaguar
Baby you have a possibility
play it with me


I put on my pyjamas
and go to Bahamas
Baby no possibility
play it with me


Guitar, guitar, guitar, guitar,
Jump to my Yaguar baby,
you have a possibility play it with me


Guitar, guitar, guitar, guitar,
Come to my Boudoir
Baby you have a possibility
play it with me


Guitar, guitar, guitar, guitar,
Jump to my Yaguar Oooo
Baby you have a possibility
play it with me

Wednesday, February 27, 2008

Σκόρπιες ατάκες

They'll never get caught. They're on a mission from God.

Give us your brain for two hours and you will never be the same again

His father taught him to hate. His friends taught him rage. His enemies gave him hope.

They say that dreams are only real as long as they last. Couldn't you say the same thing about life?

You see them on the street. You watch them on TV. You might even vote for one this fall. You think they're people just like you. You're wrong. Dead wrong.

Initiative comes to thems that wait.

Okay, first things fuckin' last!

They're all dead. They just don't know it yet.

Monday, February 25, 2008

Για πές

Και ερωτώ, τι είναι καλλίτερο? Να γεμίζεις ένα ποτήρι, ή να το αδειάζεις ??

Wednesday, February 13, 2008

Βλέπεις ;

Βλέπεις εκείνο το βουνό που βγάζει τον ασβέστη;
Κάνει Χριστός ανέστη


... και επίσης ...


Κανένας δεν αγάπησε τον εαυτό του περισσότερο απ' όσο του άξιζε.


Αυτά

Sunday, January 27, 2008

Ω, εποχή

Ω, εποχή, μου θυμίζεις τον Καίσαρα
και οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν

Friday, December 14, 2007

Αδέλφια



Jesus Christ walks into a hotel
He hands the innkeeper three nails, he asks
"Can you put me up for the night?"



Και μου το είχε πει εμένα ο Spiderman, ότι σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις μόνο ο Hulk θα μπορούσε να βγάλει το φίδι από την τρύπα.. Δε βα ριεσαι όμως, όσο υπάρχουν απλωμένα στις ταράτσες των πολυκατοικιών άσπρα σεντόνια, μη φοβάσαι. Είναι το σημάδι του ερχομού Πάντως εμένα αυτή ι απορία θα μου μείνει Ούτε ο V for Vendouza μου την έλυσε: ο Μπομπσφουγκαράκης και ο Μπομπ ο μάστορας είναι συγγενείς ???

Έχω κι άλλες απορίες όπως π.χ.

Το Βέλγιο υπάρχει?

Ο τερματοφύλακας τη διάβασε τη φάση?

Πώς μυρίζει ένα Γκολ?

Υπήρξε πράγματι άνθρωπος που έβαλε μια γάτα σε γιαούρτι για να δει αν σπινιάρει?

Υπάρχουν ακόμα αυτές οι απορίες τη στιγμή που άλλα θεμελιώδη προβλήματα έχουν βρει τη λύση τους, πάντα βέβαια με τη βοήθεια του Lucky Look, όπως π.χ

Ο Μπομπ ο μάστορας αν έμενε άνεργος, θα λεγόταν Μπομπ.

Όχι όλοι οι άντρες δεν είναι γουρούνια, οι μισοί μόνο. Οι άλλοι είναι γαϊδούρια

Όχι όλες οι γυναίκες δεν είναι πουτάνες, οι μισές μόνο Οι άλλες είναι καριόλες

Γι’αυτό σου λέω Κυρία μου ας φωνάξουμε και τον Batman στην τελική (όσο δυσκοίλιος και να’ναι έχει τα καλλίτερα gadgets) και να μαζευτούμε μια ωραία (ή και όχι) μέρα, να’ρθει και ο John suRfu Rambo συνοριοφιλακας και να παρατηρήσουμε με επιστημονικό ενδιαφέρον τα μυρμήγκια να μαζεύουν τη σοδειά τους πίνοντας λίγο αφρόγαλα στη μνήμη του αδικοχαμένου Τζάμπα (ναι, για όσους δεν το ξέρουν ο Τζάμπα πέθανε)

Γιατί Κυρία μου μπορεί να’χεις τα ρεζερβόσκυλα να φυλάνε το γυάλινο πύργο σου με τον αρωστόμυαλο μέσα, (όσο και να προσπαθεί να τα μαζέψει ο Άτρονας) μπορεί οι νεκροί να χορεύουν παρέα με τον παγκοσμίου φήμης αννανία, μπορεί ακόμα και το κορίτσι- συγνώμη να περάσει τα σύνορα (αν την αφήσει ο υπουργός) και η μικρή Στελλίτσα με τις ροζ παντοφλίτσες της να πάει στην παιδική χαρά, αλλά το ερώτημα παραμένει (και εδώ θα έρθει να συμφωνήσει και ο Punisher) Άραγε μέχρι πότε θα κρατήσει αυτή η ανακωχή μεταξύ (με taxi – μετάξι – με τάξη)?;

Άντε καιρός είναι να μαζευτούμε να πιούμε λίγη σουμάδα, ή στην τελική λίγη σόδα βρε αδελφέ (φίλε – κολλητέ)

Παιδιά σηκωθείτε να βγούμε στους δρόμους (άντε και σε κάνα ζαχαροπλαστείο)

Αδέλφια ξυπνάτε μας πήρε η νύχτα, θα φωνάξω τον RanTanPlan αν δε συμμορφωθείτε

Τσου





And always remember.... when life hands you Lemons, ask for tequila and salt and call me over!

Thursday, December 13, 2007

Saturday, December 08, 2007

Είναι Όλα αυτά

Είναι οι σκέψεις που ποτέ σου δεν τις είχες

Όλα αυτά, που όσο κι αν ήθελες δεν είπες

Αυτά που κάποτε θα έπρεπε να κάνεις

Και όσο περνά ο χρόνος όλο και τα χάνεις

Είναι τα όνειρα που γέρασε ο χρόνος

Όλο και γίνεται συνήθεια ο πόνος

Αυτά που χάραξαν σημάδια στην ψυχή σου

Και τα λεπτά που χάνεις είναι η ζωή σου

Είναι ΄οι στιγμές του χθες που θέλεις να αλλάξεις

Όλα όσα έκανες και θέλεις να ξεχάσεις

Αυτά τη δίψα σου ακόρεστη αφήνουν

Και αυτά τα λάθη που δεν έπρεπε να γίνουν

Δώσε τώρα ζωή στο παρόν

Ο καιρός των παλιών

Είναι τώρα μακριά

Φύγε μόνος μπροστά

Κάνε ότι λυτρώνει την ψυχή

Είναι τα όνειρα που δε θα τα αδράξεις

Και η ζωή που μόνο αγώνες θα κεράσεις

Monday, November 26, 2007

Και τα κλουβιά με τα καναρίνια ??

Φοβάμαι
-------

Μπροστά σου τα φώτα μιας πολιτείας,

που περιμένει τις ανασκαφές...

Και τα κλουβιά με τα καναρίνια που κοιμούνται,

βαλμένα στη σειρά...

Και 'γω που δεν έμαθα ακόμα ποιος είμαι,

ένας κουρασμένος σκοπός,χωρίς προοπτική...

Και 'συ που σε λίγο θα σβήσεις, ένα από τα φώτα,

για να κοιμηθείς, με κάποιον που μου μοιάζει...

'Ετσι που τα σίδερα του κλουβιού, να χαθούν για μια στιγμή,

μέσα στο σκοτάδι...


Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για 'μένα χωρίς εμένα...


Τα ρούχα μου παλιώσανε και δεν αντέχουν,

τρύπες στα γόνατα από τις υποκλίσεις,

τσέπες ξηλωμένες απ'τα κέρματα,

χαλασμένα φερμουάρ,χάσκουν χρεοκοπία,

το κορμί μου μελανιασμένο,

μες στο κρύο σαν λάθος,

που δεν το παραδέχεται κανένας,

γυρνάει και ζητά τη ζεστασιά σου...


Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για 'μένα χωρίς εμένα...


Τα τσιμέντα σου καινούργια,

με έπιπλα λουστραρισμένα και μάρμαρα λευκά,

μια γυαλάδα που στραβώνει και δε σ'αφήνει χώρο να σταθείς

και μόνο εγώ απ'όλα εκεί μέσα,

σαπίζω σαν σε αρχαίο τάφο,

σκεύη παραστάσεις βρέθηκαν εκεί,

εκτός από εμένα,

που σε κρύπτη μυστική,

ψάχνω ακόμη να σε βρω να μ'αναστήσεις...


Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για 'μένα χωρίς εμένα...

Τα ρούχα μου παλιώσανε και πέφτουν, σαν χρεοκοπημένες κυβερνήσεις...

Γέρασα μ'ένα παιδικό παντελονάκι και το πλοίο δε φάνηκε ακόμη...

Σε σφίγγω πιο πολύ γιατί κρυώνω, το κορμί μου δρόμος,που εκτελούνται δημόσια έργα,

κομπρεσέρ μ'ανοίγουν και με κλείνουν...

Τράβα λίγο τη κουρτίνα να με δεις,

έγινα διάδρομος για στρατιωτικά αεροπλάνα

και το μυαλό μου,αποθήκη,

για ραδιενεργά κατάλοιπα...

Μέτρα ασφαλείας πήρανε,

για την αναπνοή μου

και σε πολυεθνικό μονόδρομο,

το μέλλον μου, δώσαν αντιπαροχή...


Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για 'μένα χωρίς εμένα...


'Ελα έτσι ζω,προκαταβολικά,

το παρελθόν μου και με δυο,

γυμνά καλώδια,για χέρια,

αγκαλιάζω τα ψηλά σου βολτ,για στερνή φορά...

Φοβάμαι...


Στίχοι: Α.Πανταζή

Μουσική: Γ.Ζουγανέλης

Wednesday, November 21, 2007

Mεθυσμένο Oνειρο

Πάλι απόψε στην αλκοόλη,
θ'απλωσω χέρι να πιαστώ,
ένας πνιγμένος απ' την πόλη
στον πανικό μου ψάχνω κάτι να να σωθώ
Γουλιά με τη γουλιά από τον πάτο μου,
στην επιφάνεια της λήθης να χαθώ,
σαν οξυγόνο η παραίσθηση
με βγάζει τώρα λίγο λίγο απ το βυθό
Σαν ένα αδειανό μπουκάλι
σαν κάποια σκέψη θλιβερή,
σαν του τρελού την παραζάλη
θα με ξεράσει ένα κύμα στην ακτή
Κι ως ναυαγός ερημονήσι
οπου φυτρώνει μόνο αμπέλι και καπνός,
εταίρα γη θα με μυήσει
στην απουσία μου να γίνω κληρικός.
Στο μεθυσμένο όνειρο μου
θα ρίξω άγκυρα απ' τη ζωή μου να πνιγώ,
στην προδομένη την καρδιά μου
πάλι κι απόψε παραμύθι θε να πω.
Μα στις αγάπης το ναδίρ μου
ήρθες εσύ με το φιλί σου σα ζωή,
στις αγκαλίας το όνειρο μου
είσαι το τέλος είσαι της γένεσης αρχή

Friday, November 16, 2007

Waters

IF
--

If I were a swan, I'd be gone.
If I were a train, I'd be late.
And if I were a good man,
I'd talk with you
More often than I do.

If I were to sleep, I could dream.
If I were afraid, I could hide.
If I go insane, please don't put
Your wires in my brain.

If I were the moon, I'd be cool.
If I were a book, I would bend for you.
If I were a good man, I'd understand
The spaces between friends.

If I were alone, I would cry.
And if I were with you, I'd be home and dry.
And if I go insane,
And they lock me away,
Will you still let me join in the game?

If I were a swan, I'd be gone.
If I were a train, I'd be late again.
If I were a good man,
I'd talk with you
More often than I do.

Tuesday, October 23, 2007

Thursday, September 27, 2007

Chain letter

(απο e-mail)

Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους μου στέλνουν e - mail , γιατί:

1. Σταμάτησα να πίνω Coca Cola, αφού έμαθα ότι χρησιμοποιείται για να καθαρίζουν τους λεκέδες στα WC.

2. Δεν πάω πλέον κινηματογράφο, για να μην κάτσω σε κάθισμα που ίσως να έχει καρφίτσα που φέρει τον ιό του AIDS .

3. Μυρίζω άσχημα, αφού δεν βάζω πλέον αποσμητικό διότι ίσως μου προκαλέσει καρκίνο.

4. Δεν παρκάρω πλέον το αυτοκίνητό μου στα supermarkets, ούτε μετακινούμαι με το μετρό διότι ίσως κάποιος μου δώσει να δοκιμάσω κάποιο άρωμα ή μου βάλει σπρέι, για να με ληστέψει αργότερα.

5. Δεν απαντώ το κινητό μου, διότι ίσως μετά μου πουν να πάρω σε κανένα παράξενο νούμερο και μου έρθει μετά ο λογαριασμός με κλήσεις σε Ουγκάντα, Σιγκαπούρη ή Τόκιο.

6. Δεν πίνω πλέον ποτά από τενεκεδάκι, διότι φοβάμαι ότι ίσως μου προκαλέσουν κάποια ασθένεια.

7. Όταν βγαίνω έξω σε κάποιο κλαμπ, δεν κοιτάζω κανέναν, ακόμα και αν είναι ωραίος, διότι ίσως μετά μου δώσει ναρκωτικά, με πάρει σε κάποιο ξενοδοχείο και μου βγάλει το συκώτι ή άλλο όργανο για να το πουλήσει στη μαύρη αγορά.

8. Κατέθεσα όλες τις οικονομίες μου στον λογαριασμό της Αmy Bruce, που είναι άρρωστη στο νοσοκομείο, 7.000 περίπου φορές. Είναι αξιοθαύμαστο, αυτό το παιδί είναι 8 χρόνων από το 1995!!!

9. Δεν τρώω πια χάμπουργκερ στα Mc Donald's γιατί δεν είναι πραγματικό κρέας.

10. Έγραψα το όνομά μου περίπου 3.000 φορές σε μια λίστα για να σώσω ένα σπάνιο είδος σκίουρου.

11. Έχω μαζέψει περίπου 3.000 χρόνια με καλή τύχη και έχω πεθάνει 67 φορές από τα chain letters που μου έστειλαν.


Υ.Γ. ΑΝ ΔΕΝ ΣΤΕΙΛΕΙΣ ΤΟ ΠΙΟ ΠΑΝΩ Ε-ΜΑΙL ΣΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ 10 ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ ΣΕ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 8.500.000 ΑΤΟΜΑ, ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ ΕΝΑΣ ΜΠΛΕ ΔΕΙΝΟΣΑΥΡΟΣ ΚΑΙ ΘΑ ΦΑΕΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΟΥ ΑΥΡΙΟ ΣΤΙΣ 18:30!!!

Friday, August 24, 2007

Edgar Allan Poe

I looked upon the scene before me - upon the mere house, and the simple landscape features of the domain - upon the bleak walls - upon the vacant eye-like windows - upon a few rank sedges - and upon a few white trunks of decayed trees - with an utter depression of soul which I can compare to no earthly sensation more properly than to the after-dream of the reveller upon opium - the bitter lapse into everyday life - the hideous dropping off of the veil. There was an iciness, a sinking, a sickening of the heart - an unredeemed dreariness of thought which no goading of the imagination could torture into aught of the sublime. What was it - I paused to think - what was it that so unnerved me in the contemplation of the House of Usher?

“The Fall of the House of Usher” (1840)

Wednesday, July 25, 2007

Thursday, July 12, 2007

When a man lies

"When a man lies, he murders
some part of the world.
These are the pale deaths
which men miscall their lives.
All this I cannot
bear to witness any longer
Cannot the kingdom of
salvation take me home?"

- Cliff Burton

Thursday, June 28, 2007

John Milton

“Abash'd the Devil stood, And felt how awful goodness is, and saw Virtue in her shape how lovely”

Tuesday, June 19, 2007

BRAIN OF A GREEK:

Μολις το ελαβα με mail

This is a true incident that happened in New York

A Greek man walked into a bank in New York City one day and asked for the loan officer.

He told the loan officer that he was going to Greece on business for two weeks and needed to borrow $5,000. The bank officer told him that the bank would need some form of security for the loan. The Greek man handed over the keys to a new Ferrari parked on the street in front of the bank. He produced the title and everything checked out.

The loan officer agreed to accept the car as collateral for the loan. The bank's president and its officers all enjoyed a good laugh at the Greek man for using a $250,000 Ferrari as collateral against a $5,000 loan.
An employee of the bank then drove the Ferrari into the bank's underground garage and parked it there.

Two weeks later, the greek returned, repaid the $5,000 and the interest, which came to $15.41.

The loan officer said, "Sir, we are very happy to have had your business, and this transaction has worked out very nicely, but we are a little puzzled.

While you were away, we checked you out and found that you are a multi millionaire. What puzzles us is, why would you bother to borrow "$5,000"


The Greek replied: "Where else in New York City can I park my car for two weeks for only $15.41 and expect it to be there when I return'"

Ah, the brain of the Greek ... This is why Greece is shining.

Friday, June 08, 2007

Rebetiko

Πριν από λίγο ξύπνησα χαρμάνης και βαρύς
δύο τσιγάρα έφκιασα ν αρχίσω από νωρίς
Δύο βαπόρια έκανα με καπνιστά φουγάρα
με πράμα καλαματιανό και 4 τσιγάρα

Ελα και πιες τα ρε ψυχή
ελα πε μου τι έχεις
να μου τα πεις κι ανάποδα
ελεύθερη να τρέχεις

Στην πρώτη μου τη ρουφηξιά έκανα δυο ευχές
να ρθει να πιει στο πλάι μου μια αγάπη από ψες
τσιγάρα να χω πάντοτε και μόνιμη μαστούρα
να σβήνω τις τσιβάνες μου στου κόσμου τη καμπούρα

Monday, June 04, 2007

Στο κάτω-κάτω είναι καλό για όλους!

Ξέρεις που να ρίξεις το λάδι μετά από το μαγείρεμα στο σπίτι;
Ίσως ναι, αλλά πάντα είναι καλό να διαδίδουμε τέτοιου είδους πληροφορίες.
Ακόμα και αν δεν τηγανίζουμε πολύ, όταν το κάνουμε,
ρίχνουμε συνήθως το χρησιμοποιημένο λάδι στο νεροχύτη της κουζίνας.
Αλήθεια?
Αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που μπορούμε να κάνουμε.
Γιατί το κάνουμε?
Γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει κανείς για να μας πει τον σωστό τρόπο.
Γι' αυτό λοιπόν, το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι
να τοποθετούμε το λάδι σε ένα πλαστικό μπουκάλι (νερού, αναψυκτικού),
να το κλείνουμε καλά και να το πετάμε στα κανονικά σκουπίδια.
Και αυτό, γιατί
ΕΝΑ ΛΙΤΡΟ ΛΑΔΙΟΥ ΜΟΛΥΝΕΙ ΣΧΕΔΟΝ
ΕΝΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ ΛΙΤΡΑ ΝΕΡΟΥ,
ποσότητα η οποία είναι ικανή να καλύψει τις ανάγκες σε νερό ενός ατόμου
για 14 χρόνια.
Αν επιλέξεις να προωθήσεις αυτό το μήνυμα στους φίλους σου,
το περιβάλλον θα σε ευγνωμονεί.
Στο κάτω-κάτω είναι καλό για όλους!

Sunday, June 03, 2007

Mικρές νοθείες

Ποτέ του δεν κατάφερε να βγει σε μια λιακάδα
Και ζει με ό,τι περίσσεψε από ένα σκάρτο ποίημα
Τα πρωινά σηκώνεται με μια βαριά ζαλάδα
Και λέει πως τον ξύπνησε ένα μεγάλο κύμα.

Κρεμάει τις αφίσες του στα παράθυρά του
Κρύβει το φως μα κρύβει κι όλα τα? άλλα
Γιατί το μόνο που λαχτάρισε ως λάφυρά του
Είναι μια θάλασσα να φτάνει ως τη σκάλα.

Βάζει σημάδια από στυλό πάνω στον τοίχο του
Μετράει το ύψος του που πόντο πόντο χάνει
Μα κάθε βράδυ όταν βγαίνει απ? τον ύπνο του
Στέκεται όρθιος και τρυπάει το ταβάνι

Είναι που ονειρεύεται πως φεύγει για ταξίδια
Πως μπαίνει μέσα σε παλιές φωτογραφίες
Ξέρει αν μπορούσε θα ?κανε μία απ? τα ίδια
Αλλά τι νόημα έχει το όνειρο χωρίς μικρές νοθείες

Wednesday, May 23, 2007

Νόμιζα πως το είχα χάσει

Το είχα γράψει πριν 3 - 4 χρόνια Νόμιζα πως το είχα χάσει (μα που είναι αυτό το backup;) αλλά βρέθηκε το χειρόγραφο και έτσι το κάνω ένα repost για να μη ξαναχαθει
Σ. Σ. Γραμμένο σε ένα bar μετά από πολλές Amstel


Όταν χαθείς στη μοναξιά τη μιζερια ξορκίσεις
Το αλκοόλ να γίνετε απόλαυση του ονείου
Και ο καπνός θα γίνετε παρέα στο ημίφως
Στον ήχο της ηλεκτρικής θα πάλετε η ψυχή σου
Στην αντανάκλαση σου δεις του πόνου σου τον μάγο
Και οι μυρωδιές της θάλασσας ξυπνήσουν στο μυαλό σου

Η μιζερια θα γίνετε το έρμαιο του ανέμου
Το Όνειρο πραγματικό πέρα απ τη φαντασία
Και το ημίφως θα ναι φως που λάμπει η ψυχή σου
Και η ψυχή σου η τροφή που δίνεις στη ελπίδα
Που ο μάγος με τα ξόρκια του θα την αναπληρώσει
Και ατού μυαλού την ομορφιά θα γεννηθεί ο κόσμος

Τότε και στη ζωή σου θα ναι απλό να γίνεις ορισμός της
Και μ ένα νεύμα θα μπορείς τον πόνο να απαλύνεις
Με μια ματιά στον ουρανό θα βρίσκεις ευτυχία
Με μια λέξη σου θα δεις ν αλλάζει όλος ο κόσμος
Το άγγιγμα σου μαγικό θα κλείνει τις πληγές μας
Και ο δρόμος σου θα γίνετε ροδανθιστος στρωμένος

Friday, May 11, 2007

Τάδε έφη Μαύρος Σκύλος

Ο Έρωτας περνάει από το συκώτι

Thursday, May 10, 2007

20 Γραμμές

Πόσο κρατά ένα όνειρο ?

Είναι φορές που θέλω να φωνάξω

Σκέφτομαι τη σκηνή σα ταινία

Να βγω στο δρόμο ένα βράδυ με βροχή,

Πάντα με βροχή πρέπει να είναι,

Να πέσω στα γόνατα

Να ανοίξω διάπλατα τα χέρια μου

Σα να προσπαθώ να αγκαλιάσω τη βροχή

Και να φωνάξω τόσο δυνατά

Που να με ακούσουν τα σύννεφα

Και η βροχή να πέφτει στο στόμα μου

Και να μου δίνει το πιο ερωτικό της φιλί

Σα να προσπαθεί να με παρηγορήσει

Για ένα ακόμα όνειρο, που κάποιος

Ή κάτι, μου το έκλεψε

Και έτσι έμεινα μόνος στο κρεβάτι

Χωρίς βροχή, χωρίς κραυγή

Και με αυτό το όνειρο, ακόμα κλεμμένο

Να μου αφήνει μόνο το χαρτί,

Το στυλό, και το μελάνι

(re-posted)

Friday, May 04, 2007

Final Four

Ναι μεν ...











αλλα ...








Let the best team wins...