Super Profundo on the Early Eve of Your Day
Μερικές φορές, είναι χειρότερα να βλέπεις το δάσος μα να μη βλέπεις το δέντρο ...
συμφωνώ και επαυξάνω... τι κάνεις εσυ βρε ψυχή ? χαθήκαμε τελείως.. ίσως το δεύτερο συνθετικό του ονόματός μου κάτι σου θυμίσει.. Για να δούμε :))
Ειδικά αν το δάσος είναι τσιμεντένιο...
Post a Comment
Του μέλλοντος οι μέρες στέκοντ' εμπροστά μας σα μιά σειρά κεράκια αναμένα - χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια.
Οι περασμένες μέρες πίσω μένουν, μια θλιβερή γραμμή κεριών σβησμένων· τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη, κρύα κεριά, λιωμένα, και κυρτά.
Δεν θέλω να τα βλέπω· με λυπεί η μορφή των, και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι. Εμπρός κυττάζω τ' αναμένα μου κεριά.
Δεν θέλω να γυρίσω να μη διω και φρίξω τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει, τι γρήγορα που τα σβυστά κεριά πληθαίνουν. Κωνσταντίνος Π. Καβάφης
2 σχόλια:
συμφωνώ και επαυξάνω... τι κάνεις εσυ βρε ψυχή ? χαθήκαμε τελείως.. ίσως το δεύτερο συνθετικό του ονόματός μου κάτι σου θυμίσει.. Για να δούμε :))
Ειδικά αν το δάσος είναι τσιμεντένιο...
Post a Comment